Beleid ruimtelijke ordening
De ruimte in Nederland is schaars. Er is onder meer ruimte nodig voor woningen, wegen, spoorlijnen, vliegvelden, bedrijventerreinen en natuur. De overheid stelt plannen op om de ruimte te verdelen en gebieden aan te wijzen voor bepaalde bestemmingen.
Ruimtelijke plannen zijn gebonden aan democratische principes zoals inspraak, wetgeving (omgevingsvergunningen) en handhaving. Dit betekent dat niet op alle plekken alles gebouwd kan worden.
In 2020 loopt Nederland op tegen de grenzen van groei. De stikstofcrisis beperkt het verstrekken van vergunningen voor bouwactiviteiten in alle sectoren. Daarnaast zorgt wet- en regelgeving voor lange stroperige procedures, waardoor bouwactiviteiten tot stilstand komen.
Nederland kent bovendien relatief veel landbouw voor veeteelt voor de intensieve zuivelindustrie. De zuivelindustrie zorgt voor veel stikstof uitstoot en neemt een groot ruimtebeslag in, waardoor andere functies (zoals wonen) niet gerealiseerd kunnen worden. Bovendien houden nieuwe populistische partijen noodzakelijke maatregelen tegen.
Na de coronacrisis neemt de wooncrisis en het personeelstekort toe. Wonen wordt voor met name starters onbetaalbaar. Woningprijzen blijven elk jaar stijgen. Er moeten circa 900.000 woningen bijgebouwd worden. De bouwproductie is na de financiële crisis gestagneerd. Personeel is in de bouw uitgestroomd of met pensioen gegaan en moet opgevangen worden door industriële prefab bouw.
De verschillende crises (stikstof, woningnood, stroperige procedures) vragen om meer sturing vanuit het Rijk. De roep op het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening is groot.
Vastgoedcoördinator 